Klucz ptaków nad jesienną wsią
Wysoko na niebie siedem żurawi leci kluczem w kształcie litery V w stronę słońca. Niżej, na pierwszym planie, leci duży bocian z uniesionymi skrzydłami, długim dziobem i nogami wyciągniętymi do tyłu. Pod nimi rozciąga się jesienna wieś: wzgórza, pole z bruzdami, łąka i ścieżka do małej chaty z kominem. Na dachu chaty zostało puste bocianie gniazdo, obok rośnie krzak, trzy liście spadają z drzewa, a dwa leżą już na łące. Bociana pokoloruj na biało, lotki na skrzydle na czarno, a dziób i nogi na czerwono. Żurawie mogą być szare, z ciemnymi szyjami. Koronę drzewa i liście pomaluj na żółto, pomarańczowo i czerwono, pole na brązowo, a łąkę na zielono.
Czy wiesz, że… ptaki lecące kluczem oszczędzają siły? Każdy korzysta z ruchu powietrza wytworzonego przez skrzydła ptaka lecącego przed nim, więc leci mu się łatwiej. Najciężej pracuje przewodnik, który leci pierwszy, dlatego ptaki co jakiś czas zmieniają się na czele klucza.
Kto odlatuje, a kto zostaje?
Podczas kolorowania porozmawiajcie o tym, że nie wszystkie ptaki odlatują na zimę. Bociany, żurawie i jaskółki wyruszają do cieplejszych krajów, bo zimą brakuje im pożywienia, a wróble, sikorki i sroki zostają z nami. Policzcie żurawie w kluczu i sprawdźcie, ile ptaków leci za przewodnikiem po każdej stronie. Możecie też odszukać Afrykę na mapie i poprowadzić palcem drogę, którą co roku lecą tam bociany.
